Een nieuwe podcast…
Dinsdagmiddag 13 januari was ik in Apeldoorn, op het kantoor van Lucinda Douglas, om samen een podcast op te nemen voor #lefwijf. Best spannend, al had ik in 2022 al eens een podcast gedaan met Leon en zijn vader Coos. En toch dacht ik een tijd geleden: ๐ข๐ค ๐๐จ๐ ๐ก๐๐ญ ๐ ๐๐ฐ๐จ๐จ๐ง ๐ช๐ป! Dus ik ging naar Apeldoorn.
Eerst was ik op de verkeerde locatie (terwijl ik het netjes in mijn navigatie had gezet ๐). Dankzij een gedeelde live-locatie van Lucinda kwam ik er uiteindelijk toch aan. En eenmaal daar voelde ik me meteen op mijn gemak. Lucinda gaf aan dat we de podcast puur zouden opnemen, zonder opsmuk of tierlantijntjes. Gewoon zoals het is.
Toen de vragen kwamen, merkte ik vaak dat ik stilviel, dat ik niet altijd wist wat te zeggen. Daar heb ik later over nagedacht. En mijn man Harry zei heel nuchter: โ๐๐ข๐ข๐ณ ๐ซ๐ฆ ๐ฃ๐ฆ๐ฏ๐ต ๐ฆ๐ณ ๐ธ๐ฆ๐ญ ๐ฏ๐ข๐ข๐ณ๐ต๐ฐ๐ฆ ๐จ๐ฆ๐จ๐ข๐ข๐ฏ.โ En dat klopt helemaal.
In de podcast met Leon praten we onder andere over mijn praktijk ๐๐ณ๐ฆ๐ฅ๐ฆ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐๐ฆ๐ป๐ฆ๐ญ๐ง, gaf ik vaak korte, compacte antwoorden. Daar werd ik me later bewust van. Deze keer raakte ik iets diepers. De afgelopen jaren ben ik meerdere uitdagingen aangegaan, en bij elke stap wordt er weer een laag geheeld. Terwijl ik dit schrijf, merk ik dat het me opnieuw raakt.
Ik vertel onder andere over mijn betovergrootmoeder Astrid, vanuit mijn vrouwenlijn. Haar verdriet is generaties lang doorgegeven, via mijn overgrootmoeder, oma en moeder, en is uiteindelijk ook bij mij terechtgekomen. Dat verdriet mag nu aangekeken en geheeld worden. Ik ben dankbaar dat ik weet hoe ik dat mag doen, onder andere via Sensi drukpunten.
Na afloop van de podcast stonden de tranen in mijn ogen. Van spanning, van ontlading, van erkenning. Dit gesprek werkte nog lang door.
๐ง De podcast is te beluisteren via Spotify: Podcast Spotify
๐ฅ De podcast met Leon en zijn vader Coos is te bekijken via mijn website: Podcast Zelfwerkzaamheid
Binnenkort schrijf ik ook een blog over mijn betovergrootmoeder Astrid. Die deel ik hier zodra hij klaar is.