Praktijk voor Sensi-therapie

‘Alles van het leven komt me toe met gemak, vreugde en glorie!’

MANTRA
Misschien ken je de Access mantra nog niet?

Deze luidt: ‘Alles van het leven komt me toe met gemak, vreugde en glorie’.

Als je weet dat het woord mantra, dat uit het Sanskriet komt, letterlijk betekent ‘het bevrijden van denken’, dan kun je je misschien wel voorstellen dat je door het opzeggen van mantra’s veel rust kunt bereiken. Vooral wanneer je iemand bent die veel ‘in zijn hoofd zit’. Wanneer je veel nadenkt en piekert over dingen die op jouw pad komen.

Probeer het maar eens om deze mantra dagelijks enkele keren te herhalen, bijvoorbeeld in de ochtend en de avond. Of wanneer er een uitdaging op je pad komt, waar je je best druk om maakt. Het opzeggen van de mantra zal je helpen anders naar je probleem te kijken. Doordat je je focust op het opzeggen van deze mantra is er geen ruimte meer voor alle andere gedachten die je hebt. Wanneer de zorgelijke gedachten weer de kop opsteken, stel jezelf dan ook eens vragen als: “wat kan ik eraan doen om de situatie te veranderen? Welke acties moet ik daarvoor nemen? Hoe kan ik voorkomen dat dit weer gebeurt? Etc.”

Deze mantra laat zich goed ondersteunen door een Access Bars behandeling, maar andersom laat een Acces Bars behandeling zich ook goed ondersteunen door deze mantra. Ze zullen elkaar versterken.

ACCESS BARS
Bij een Access Bars behandeling worden drukpunten in je hoofd door zachte aanrakingen gestimuleerd. Er zijn 32 drukpunten die energiebanen vormen door en om je hoofd. Al je ideeën, emoties, gedachten en overtuigingen liggen daarin verscholen. Ieder drukpunt staat ergens voor in je leven. Voor je lichaam, creativiteit, communicatie, veroudering, geld, dankbaarheid, verdriet, daadkracht, heling etc. Door deze afzonderlijke drukpunten te stimuleren, zullen je gedachten over dat bepaalde onderwerp veranderen.

Nu je weet wat Access Bars zijn, vertel ik je ook wat een Access Bars behandeling je brengt:
–         je ervaart meer rust in je hoofd
–         je zult meer jezelf zijn
–         je slaapt er beter van
–         je staat positiever in het leven
–         je laat meer spanningen los
–         je krijgt meer zelfvertrouwen

Heb je de Access Bars punten weleens gevoeld in je hoofd?

Misschien wel. Als je deze nog niet gevoeld hebt, ben je je er misschien nog niet bewust van.

Je hebt dan misschien ook nog niet gemerkt dat alles van het leven jou toekomt met gemak, vreugde en glorie.

Mijn zus, Caroline, en ik merken dat wel!

We zijn samen een nieuw avontuur aangegaan. Welk avontuur dat is, zie je in mijn volgende blog.

Liefs,

Agnes

Continue reading...

Verhalen van mijn cliënten

Echte verhalen uit de praktijk laten pas écht zien wat we doen. Hier staan een paar verhalen van een aantal van mijn cliënten.

*

Sensi behandelingen, bodyscans, behandeling met 3 Essentiële oliën

Dankbaar 🙏 voor de mooie sessies bij jou Agnes.

De oliën werken perfect 👌! Een echte aanrader!!

Josien 29-04-2022

*

Access Bars

Ik ben blij dat de Access Bars goed voor mij zijn. Het geeft me veel rust. De eerste dat ik de Bars heb ontvangen heb dacht ik: er gaat een hele wereld voor me open. Heel eerlijk. Het werkt fantastisch!

Ellen 15-04-2022

*

Access Bars

Een paar dagen na de Access Bars behandeling waarbij ik me helemaal opengesteld heb, gebeurde er iets heel wonderlijks. Zo dankbaar dat dit gebeurde. Dat smaakt naar meer.

Caroline

**

VANUIT MIJN HART

Vandaag bij Agnes geweest. In eerste instantie 2 sessies op afstand gedaan/gekregen. Veel adviezen en informatie ontvangen die mij hebben geholpen om inzicht te krijgen in mijn beperkingen en “verbeterpunten”. Hiervoor ben ik haar al erg dankbaar 👍.  Daarom ben ik op uitnodiging van Agnes in gegaan voor een Bodyscan. Deze heeft vandaag plaatsgevonden. In een heel ontspannen sfeer hebben wij gesproken over wat goed/beter zou zijn voor mij. Vanuit haar betrokkenheid en interesse voor haar medemens heeft ze mij een mooie steun in de rug gegeven om te groeien. 👍

Lieve Agnes bedankt we houden contact. 👍🔝 Michiel Visser

**

Ik ben een paar keer bij Agnes geweest en was elke keer verrast wat er ‘uitgelezen’ werd met de biosensor en op elke manier Agnes dit ging behandelen. Op mij komt ze heel professioneel over, ze weet precies wat er nodig is, voor jou. Agnes werkt op een ontspannen manier, je gaat zeker met een goed gevoel de deur uit.

Geen verbeterpunt, wel een tip voor klanten: zorg dat je voldoende tijd neemt voor de afspraak. Vooral de bodyscan kan nogal wat tijd in beslag nemen en het is fijn als je dan rustig je tijd kunt uitzitten.
Marij

**

Ik heb de behandeling als heel positief en ontspannend ervaren. Heel toevallig heb ik recent een slijmvliesontsteking gehad, dit kwam er ook uit na de metingen. En al het andere klopte ook precies. Ik heb nu tools en druppels gekregen om daarmee verder te gaan. 

Ook vind ik de helende kunst die je er bij krijgt ook prachtig.

Dankjewel Agnes ! Rianne

**

CVA (Cerebro Vasculair Accident. Een CVA kan een herseninfarct of hersenbloeding zijn en wordt ook wel een beroerte genoemd, TIA)

In Oktober 2018 kwam ik in contact met Sensi-therapie, via de facebookpagina van Agnes. Ik was zoekende naar een passende therapie voor mij, nadat ik in Mei 2017 een CVA heb gehad. 

Naast de reguliere revalidatie had ik ook al diverse alternatieve therapieen gedaan. Aangezien ik nogal ongeduldig van aard ben en het herstel mij niet snel genoeg ging, bleef ik verder zoeken …. Telefonisch heb ik mijn verhaal voorgelegd aan Agnes en diezelfde week al, had ik mijn 1e sensi-therapie-beleving.

Geweldig, dat ik zo snel al terecht kon! Agnes neemt alle tijd om naar je te luisteren en vervolgens gaat ze aan de gang met de sensi metingen & protocollen. Omdat ik ook nog ernstige slaapproblemen en angsten had, paste Agnes meteen de EFT techniek bij mij toe. Daarna bespraken we samen alle “uitkomsten” en maakten een nieuwe afspraak. Ik moest diverse druppeltjes innemen welke een paar dagen later per post werden bezorgd. Na 6 weken kwam ik voor de vervolgafspraak en herhaalde de therapie zich.

Om een lang verhaal kort te maken, heb ik vanmorgen mijn laatste therapie gehad. In totaal heb ik 4 sessies gehad, meerdere flesjes met druppeltjes netjes ingenomen. De laatste metingen en protocollen gaven prima waardes aan en ik kon het maar niet geloven. Ik kreeg de lach niet van mijn gezicht…..

Ik ben er nog niet helemaal, maar in mijn geval is “tijd” mijn grote vriend. Ik wil Agnes dan ook hardstikke bedanken voor haar luisterend oor en oneindig geduld.

Ik kan haar van harte aanbevelen en weet haar zeker te vinden, indien ik het zelf weer nodig heb.

EEN DIKKE TIEN !!!!! Monique

**

Nierstenen

Toen ik in de opleiding van Sensi-therapie zat kwam er een kennis van me naar mijn praktijk met een mevrouw die nierstenen had. Ze moest een paar weken later geopereerd worden, maar ze vroeg of ik er iets aan kon doen.

Toevallig (ik geloof niet meer in toeval 😁) had ik net een paar weken geleden van de Sensi gehoord wat er met iemand met nierstenen aan de hand is. Ik vroeg haar tijdens de behandeling terloops: heb je een vriend, of iemand die je na staat waar je ruzie of problemen mee hebt? Ze keek me raar aan en zei: ja, dat is mijn vriend.

Ze zei dat ze op haar werk ook niet goed in haar vel zat. Ik reageerde er verder niet echt op en ging verder met behandelen. Ze zei dat ze zich na de behandeling wel beter voelde.

Later hoorde ik van mijn kennis dat ze zich na mijn behandeling ziek heeft gemeld. Ze heeft goede afspraken gemaakt met haar vriend. En toen ze weer terug moest komen in het ziekenhuis waren de nierstenen verdwenen. Jippie, ik had weer iemand geholpen met haar klachten 🙏🏻.

Toen ze wegging zei ze: jij bent geboren voor dit werk. Ga zo door! 😉🙏💖🌺🍀

**

EFT (Emotional Freedom Techniques) is heel goed om te doen, tegen angsten.

Een cliënte was heel bang voor honden, merkte ik.

Door het ‘tappen’ op bepaalde punten op de handen, gezicht en bovenlichaam worden zachte tikjes gegeven om zo vastzittende emoties, zoals angst, schuld, verdriet, trauma, los te maken en er balans voor in de plaats mag komen.

Ik heb EFT bij haar gedaan (na goedkeuring van haar), 1 sessie, een paar minuten.

Later vertelde ze dat ze op een cursus was geweest. Ze was er al eerder geweest, en er liep een hond rond. Ze zaten aan tafel en ze merkte ineens dat ze de hond al een hele tijd aan het aaien was. Dat had ze helemaal niet in de gaten.

Het was ook een hele lieve hond. Maar nu zat de hond rustig naast haar en ze was de hond al een hele tijd aan het aaien.

Als de lift bij haar appartement nu naar beneden komt met een blaffende hond, kan ze nu gewoon zonder angst opzij stappen. Ze is er echt heel erg blij mee.

**

De bodyscan geeft heel duidelijk aan waar een disbalans zit in het lichaam, en de behandeling die volgt zorgt voor meer balans. Dit is ook zichtbaar bij de 2e meting. (PS ik had een 2e meting gedaan na de 1e meting en behandeling, dus in 1 consult). Wanneer je meer ervaring hebt kun je zonder dingen op te zoeken meer vertellen over de uitkomst van de bodyscan, nu ging het wat moeizaam.

Continue reading...

De tijd waarin ik mijn TIA kreeg en wat er daarna gebeurde…

In mijn vorige verhaal heb ik je verteld waardoor ik begonnen ben aan het volgen en leren van de Sensi-therapie. Vandaag vertel ik je graag over de tijd waarin ik mijn TIA kreeg en wat er daarna gebeurde.

De opleiding Sensi-therapie duurt 1 jaar, deze ronde ik af net voor de zomervakantie van 2014. Na dat ene jaar opleiding heb je het benodigde geleerd om een praktijk te starten. Op dat moment wilde ik graag voor het beginnen van een eigen praktijk nog de vervolgopleiding doen. In november 2014 ben ik met de vervolgopleiding begonnen.

In de dagen na de onze eerste les kwam ik ’s morgens een keer beneden. Ik wist zelf niet goed wat ik aan het doen was, mijn jongste dochter vroeg: wat is er met je aan de hand? Ik aarzelde met reageren en stond lange tijd stil. Mijn dochter vond mijn reactie vreemd en heeft toen snel 112 gebeld. Hier ben ik haar nog steeds heel dankbaar voor. Ik werd met een ziekenwagen opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht. In het ziekenhuis kwamen ze er na een tijd achter dat ik een TIA had gehad. Waarschijnlijk in mijn slaap, want ik had er niks van gemerkt.

Na 1,5 week in het ziekenhuis te hebben gelegen ging ik daarna naar een revalidatiecentrum. In het revalidatiecentrum heb ik een paar maanden gewerkt aan mijn herstel. Ik herinner me nog dat ik tijdens de periode in het ziekenhuis en het revalidatiecentrum me verschillende keren heb afgevraagd wat voor zin het leven nog had. Ik was echt ver weggezakt en moest weer helemaal opkrabbelen.

Toen ik weer thuis was heb ik contact opgenomen met de mensen waar ik de Sensi-therapeut opleiding gevolgd heb met de vraag of ze mij konden helpen. Gelukkig was dit mogelijk en met ondersteuning van verschillende remedies (in de vorm van druppels) lukte het mij om langzaamaan weer vooruit te gaan. Toen ik voldoende hersteld was, heb ik de vervolgopleiding van de Sensi-therapie verder afgemaakt. Ik heb met mijn kinderen en bij mezelf gezien wat Sensi-therapie voor je gezondheid kan betekenen. En daarom ben ik ook zo enthousiast. En ik ben in aanraking gekomen met de Vitalfeld bodyscan.

Kan ik iets betekenen voor jou? Misschien is Sensi-therapie een uitkomst, of een combinatie met de bodyscan? Of kan ik iets voor je kind betekenen? Zie mijn eerste blog waarin ik mijn verhaal vertel van onze dochters. 

Liefs, Agnes

Continue reading...

Paardencoaching, heel iets anders…

In september 2020 hebben mijn 3 zussen en ik een echte zussendag gehad, een paardencoachingsdag. Bij Dymphy Vissers in Someren-Eind. Mijn zus Caroline had dit geregeld.
 
We gingen met ons vijven (met Dymphy) een mindfulness oefening in de wei doen om te ontspannen. Dat heb je goed gedaan, Dymphy 😉🙏! Terwijl de 4 paarden in de wei bij ons stonden of lagen.
 
Daarna gingen we de paarden begroeten. Ik had wel wat met paarden, want wij hebben er 3 gehad. Maar dat was meer mijn man en onze dochters hun ding 🏇🏻🏇🏇. 1 paard, een ruin, trok mij het meeste aan. De andere paarden waren merry’s. Ze hebben alle 4 een ander karakter. Het oudste paard was een moeder, 27 jaar. Daarna kwam haar dochter, de ruin en het jongste paard was, dacht ik, 7 jaar oud. Die was als laatste in de groep gekomen. Dus zij stond een beetje daarbuiten, was nog niet helemaal in de groep opgenomen. Zij was het meeste direct, impulsief.
 
Als eerste ging ik met de ruin in een andere wei staan. De halster om, en Dymphy zei: ga maar wat rondlopen. De ruin liep een paar stappen en toen stopte hij. Dymphy zei: probeer het nog maar een keer. Ik probeerde het nog een paar keer, maar iedere keer stopte hij. Ze zei: wat vind jij er nou van, dat hij steeds stopt. Ik zei: ik vind dat helemaal niet zo erg, laat hem maar stoppen. En toen ik dat gezegd had, kwam hij ineens naar me toegelopen. Dymphy zei: kijk, hij vindt dat jij hem in zijn waarde laat, nu komt hij naar je toe. Super!
 
Terwijl wij bezig waren, stonden mijn 3 zussen langs de kant te kijken. Het jongste paard was bij mijn middelste zus gaan staan. Maar ze zei: nee, ga weg. En meteen kwam de moeder eraan om hem weg te sturen. Dat hoorden we van hun 😜. Het is niet zo vreemd, thuis heeft mijn zus 2 pubers en nog zo’n puber erbij, dat wilde ze niet. Maar het paard spiegelde haar situatie thuis 😊.
 
Daarna ging we een spel doen. Er liggen daar balken, zei Dymphy, leg ze maar ergens neer en dan kijken we of jullie het paard ergens naartoe krijgen. Je mag 3 minuten overleggen samen wat jullie gaan doen, en dan mag je niets meer zeggen. We hadden 4 balken in een klein kringetje gelegd.
 
Mijn ene zus zei: hij zit zo opgesloten, als we het een kring eromheen leggen, dat zou ik ook niet leuk vinden. We hebben 1 balk open gelegd, zodat hij wel erin kon. En we overlegden dat we met ons vieren in 4 hoeken gingen staan. Daarna maakten we het kringetje kleiner, terwijl het paard in het midden stond. 1 zus leidde haar naar de balken en ze liep daar meteen in. Het was dus meteen gelukt.
 
Toen hebben we het nog 1 keer geprobeerd, maar nu lukte het niet. Wel uiteindelijk, na lang proberen, met elkaar praten en het paard lokken met een nootje. Eindelijk.
 
En het was de verjaardag van ons mam, daar hebben we het wel over gehad samen 🙏❤️
 
We hebben het afgesloten met een kopje thee/koffie.
 
Daarna bij mijn zus wat gegeten en toen ik thuis kwam was het net na 17.00 uur. Al met al een hele leuke zussendag! 😉🐴🐎🥰💕
 
Ik raad iedereen aan als ze een paardencoaching willen doen, om dan naar Dymphy & Co. te gaan https://www.dymphyenco.nl.
 
 
Continue reading...

Hoe ik aan Sensi-therapie ben begonnen, vervolg…

Onze 2e dochter was de volgende. Ze ging naar de brugklas, toen de 1e dochter opnieuw in de andere brugklas zat. Ze was een heel ander kind. Altijd blij en vrolijk. Heel nuchter. Maar langzamerhand in de brugklas kreeg ze ook hoofdpijn, dit was in oktober/november. Anders als haar zusje, het begon ’s avonds als ze in bed lag. Als je slaapt, laat je alles achter je en laad je je weer op voor de volgende dag. Maar zij deed dat niet. Ondanks dat ze stil lag, en haar lichaam in ruststand was, was er waarschijnlijk in haar hoofd nog van alles gaande. Het blijven denken zorgt er dan voor dat je lichaam alsnog niet de kans krijgt om zichzelf weer te herstellen en op te laden.

Ze had regelmatig last van hoofdpijn, ik liet haar op de lagere school al af en toe een dag thuis, en dat was maar goed want ze moest dan even weer helemaal opladen. Achteraf gezien dacht ze overal over na, over na, over na. Omdat ze zo pienter is merkten we dat niet, maar nu liep ze net als haar zusje helemaal over.

De school van onze 2e dochter, daar zat onze eerste dochter eerst ook op, vond dat wij naar het ziekenhuis moesten gaan en haar zouden laten nakijken en een psychologisch onderzoek doen. We hebben haar na laten kijken en lichamelijk was er, net als bij haar zusje, niets aan de hand. Afgezien van lichte bronchitis waar ze wel eens last van heeft. Een psychologisch onderzoek wilden we echter niet bij het ziekenhuis laten doen. De maatschappelijk werkster van Sint-Oedenrode dacht goed met ons mee en ging rondkijken waar we zouden moeten zijn. Ze kwam terecht bij een praktijk voor Psychologie en Spiritualiteit. Dat was precies wat we nodig hadden. De onderzoeker is orthopedagoog en GZ psychologe, en ze doet energetische onderzoeken. Ze heeft een onderzoeksrapport geschreven over onze dochter met een capaciteitenonderzoek en energetisch onderzoek.

Daar kon de school wel iets mee. Ze mocht de brugklas overdoen, maar niet op Havo/VWO niveau wat haar schooladvies was, maar op Mavo niveau. Maar dat vonden wij niet zo erg. Ze ging na de zomervakantie naar een school in Sint-Oedenrode. Het was een goede school voor haar, ze dachten mee met ons en ze heeft daar de Mavo afgemaakt.

Maar wij dachten dat het na de vakantie in het 2e jaar wel goed zou gaan, maar na de vakantie kreeg ze ook steeds weer hoofdpijn. Bij de adviezen van de praktijk voor Psychologie en Spiritualiteit stond er een optie voor een onderzoek door een mevrouw die Kinesitherapie doet i.v.m. linkshandigheid, het disharmonische intelligentieprofiel en de energetische disbalans.

We besloten dat alsnog te doen in september. Het lichaam van onze dochter gaf aan dat het al die prikkels van buitenuit niet meer kon verwerken. Haar externe gevoeligheid is in disbalans met haar interne gevoeligheid. Extreme hoofdpijn, lage rugpijn, moeilijkheden met het behouden van de lichaamstemperatuur, vermoeidheid, moeilijk inslapen (was nu beter na de vakantie), zijn hier allemaal uitingen van. Op deze manier prikkels of informatie verwerken kon onze dochter niet meer aan, zelfs niet wanneer ze zakt in niveau. De kinesitherapeut heeft haar behandeld een aantal keren na elkaar en toen ging het met haar langzamerhand weer beter.

Gelukkig gaat het momenteel weer heel goed met de meiden. Ze zijn nu beiden aan het werk gegaan. Dus het is allemaal goed gekomen!

Nou, dat waren hele heftige jaren! Poeh, als ik er weer aan denk. Maar het heeft onze dochters wel gemaakt tot wie ze zijn, eerlijk en oprecht, rechtvaardig, ze doen hun eigen zegje wel. En ze hebben geleerd hun grenzen aan te geven, op tijd rust te pakken. Het zijn heerlijke meiden. Ik ben zo trots op hen!!

In die tijd heb ik veel gemaild naar mijn zussen, en van alles opgezocht via internet. We zijn allebei hooggevoelig. Dus niet zo vreemd dat onze dochters dat ook zijn. Het begon al wat langer te kriebelen, misschien wel daardoor, om er iets mee te doen.

Daarom ben ik in 2013 met de opleiding Sensi-therapie begonnen. Ik heb mijn dochters ook een paar keer behandeld. Net als bij ons, toen we de huisarts bezochten en het ziekenhuis en er kwam verder niets uit, dan kun je gaan denken: hé misschien is Sensi-therapie een uitkomst. Je kan bij me terecht voor gezondheidsklachten, zowel op fysiek als op emotioneel gebied, bijvoorbeeld met stress en burn-out, TIA, vermoeidheid, pijnklachten, een verstoord immuunsysteem etc. Of emotionele klachten zoals faalangst, onzekerheid, depressie etc.

Eind 2014 kwam er een kink in de kabel. Maar daarover vertel ik meer op mijn blog https://www.vredemetjezelf.nl/2020/11/

 

Continue reading...

Vandaag vertel ik je hoe ik met de Vitalfeld bodyscan in aanraking ben gekomen.

In mijn vorige verhaal van mijn blog heb ik je verteld wat er gebeurde tijdens een dag in de vervolgopleiding voor Sensi-therapeut. Wil je het nog eens lezen, kijk dan op https://www.vredemetjezelf.nl/2019/11/. Vandaag vertel ik je hoe ik met de Vitalfeld bodyscan in aanraking ben gekomen.

In maart 2018 was ik op de therapeutenbeurs in Hoevelaken. Op deze beurs liep ik naar de stand van een vrouw die ik via email had leren kennen. We hadden al een tijdje contact, maar ik had haar nog nooit in levende lijve ontmoet. Ik was met haar in gesprek en zei dat ik nog niet naar een homeopathische arts was geweest om mijn medicijnen af te bouwen. Ze zei: oh, maar dan kan Raha Nahid je wel verder helpen. Zij heeft een bodyscan, en met die bodyscan kan zij ook medicijnen meten. Raha stond bij haar op de stand met de bodyscan (toeval bestaat niet hè). Ik heb een visitekaartje meegenomen en gezegd dat ik naar haar toe zou komen.

Een tijdje later ben ik naar Raha gegaan, terwijl zij aan het werk was in haar tweede locatie in Hintham. Ze woont zelf in Leiden, maar ze huurt ongeveer 1 keer per 2 weken een kamer in een gezondheidscentrum in Hintham. Eenmaal in de praktijk van Raha werd ik aangesloten op de bodyscan. Met de scan wordt je lichaam gemeten op 612 lichaamsfuncties in 13 lichaamssystemen. Ze gaf me adviezen over mijn lage energie, voedingstoffen die ik nodig had op dat moment, over hoe je beter kunt ademen, afvalstoffen opruimen enz. Ze kwam de volgende keer terug op mijn medicijnen. Daarna ben ik nog 2x bij haar geweest in Hintham. Ik heb de medicijnen die ik innam afgebouwd, behalve de bloedverdunner.

De laatste keer dat ik er was heb ik Raha gevraagd of het mogelijk was dat ze me leert hoe ik de bodyscan in mijn praktijk zou kunnen gebruiken. Dat leek me erg interessant. Ze zei: ik begin in januari een nieuwe cursus. Daar kun je wel bij als je dat wilt. Dat hoefde ze maar 1x te zeggen, ik heb de cursus vanaf begin 2019 gevolgd. In juli heb ik examen gedaan 🙏🏻🎉 en nu werk ik al weer ruim 4 maanden met de bodyscan. Ik gebruik het als een welkome aanvulling op mijn Sensi-therapie.

Wil je meer weten over de bodyscan, zie dan https://drive.google.com/file/d/1IoHrKKNHqAMaX5RK9N2uQZ4GHKd_7LzC/view.

Liefs, Agnes 🌺🍀  

Continue reading...

Graag wil ik een verhaal met je delen wat er gebeurde tijdens een dag in de vervolgopleiding voor Sensi-therapeut.

Graag wil ik een verhaal met je delen wat er gebeurde tijdens een dag in de vervolgopleiding voor Sensi-therapeut.

Toen mijn moeder zwanger was van mij (ik ben als 2e kind geboren van de 5 kinderen in totaal), was mijn vader regelmatig de hort op. Ik voelde mij in mijn moeders buik alleen, zonder vader. Nu ik terug kijk op mijn leven tot nu toe, merk ik dat ik dat altijd zo gevoeld heb, zonder te weten waar het precies vandaan komt.

Ikzelf was een keer bij een therapiesessie. De therapeute zei: ‘weet je dat jouw vader hier is. Hij wil je wat zeggen. Hij zegt: ‘sorry dat ik er toen niet was’. Mijn vader was op dat moment al lang overleden. Ik vond dat een hele speciale ervaring. Ik dacht wel meteen: wat bedoelt hij nou. Ik begreep het niet helemaal. Ik heb mijn vader altijd ervaren als een man die van zijn kinderen genoot. Hij hield zeker wel van ons, ook al zei hij dat nooit tegen ons.

Even later kwam ik er naar aanleiding van een oefensessie van de Sensi-therapie achter wat hij bedoelde. Een mede-cursiste zei tegen mij tijdens de oefensessie: mag ik op jouw oefenen? Jij bent altijd zo stil. Daar zit iets achter en ik wil graag uitzoeken waar dat vandaan komt. Toen zij op mij aan het oefenen was, barstte ik in huilen uit, ik kon niet meer stoppen met huilen! Het was mij niet duidelijk op dat moment waar dat huilen vandaan kwam.

Toen ik er na de oefensessie over nadacht, wist ik wat mijn vader bedoelde met wat hij bij de andere therapeut gezegd heeft. Hij was er vaak niet toen mijn moeder van mij in verwachting was. Dat was voor hem nog niet duidelijk toen hij nog leefde, maar hij kreeg dat besef toen hij overleden was. Alleen kon hij mij dat niet direct meer zeggen. Mijn hele leven heb ik met dat gevoel van alleen gelaten worden gezeten, terwijl ik niet wist waar het vandaan kwam. Het heeft me veel ontroostbare huilbuien gekost in mijn jeugd.

Gelukkig was er die therapiesessie waarin de therapeute het aan mij door gaf. Daar ben ik haar nog altijd dankbaar voor! 

Door Sensi-therapie te krijgen en te geven, heb ik een enorme ontwikkeling ondergaan. En nu weet ik waar ik het voor doe. Om jouw die blik te gunnen in jouw leven. Misschien weet je niet wat er aan de hand is, maar waarschijnlijk is er ook zo’n soort ‘trauma’ in jouw leven. En dat wil ik graag met jou oplossen! 

Als je zo’n soort ‘probleem’ tegenkomt in jouw leven en je wilt eraan werken, dan kun je een afspraak maken met mij. 

De volgende keer zal ik iets over de Vitalfeld bodyscan vertellen, hoe ik met de bodyscan in aanraking ben gekomen.

Liefs, Agnes

Continue reading...

Welkom op mijn website ~ Hoe ik aan Sensi-therapie ben begonnen.

Zo, daar is ie dan, mijn 1e blog. Oh zo spannend, maar wel leuk. En mijn website is ook al een tijdje online! Kijk er maar eens rustig naar. En zeg maar wat je ervan vindt!

Mijn eerste blog ga ik het hebben over hoe ik ertoe ben gekomen om met Sensi-therapie te beginnen. Het is een heel verhaal en ik wil het je graag vertellen.

Het begon toen mijn oudste dochter in de brugklas zat. De eerste week was een kampweek, op een externe locatie in een buitengebied. Mijn dochter werd die week niet lekker, echt niet lekker. Ik heb haar ’s avonds naar huis gehaald, dan kon ze goed slapen. En ’s morgens bracht ik haar er weer naartoe. Daarna gingen we naar de huisarts, die zei ons dat ze kon zien dat onze dochter de ziekte van Pfeiffer had gehad. In groep 8 waarschijnlijk al. Dat verklaarde waarom onze dochter toen zo vaak moe was.

Na die week is ze regelmatig thuis geweest omdat het niet ging. Vooral in de pauze, als alle brugklaskinderen samen waren, dan kon ze het bijna niet uithouden, ze kreeg hoofdpijn. De dokter stuurde ons naar het ziekenhuis. Daar konden ze niets vinden. Daarna ben ik met haar naar een Kinesiologe in Best geweest, via mijn zus. De kinesiologe vertelde ons dat onze dochter hooggevoelig is, hoogsensitief. We wisten wel dat ze heel gevoelig is, vanaf dat ze in de wieg lag was ze dwars als het haar niet uitkwam. Maar dat was nieuw, hooggevoelig.

Ondertussen verhuizing naar Sint-Oedenrode. Een ander huis, in het buitengebied. Lekker vrij. Geen buren om ons heen, onze naaste buren woonden 300 mtr. terug. Dus dat kwam wel goed uit. Onze dochter had iedere keer als ze naar school moest hoofdpijn. In het begin ging dat thuis wel over, maar op den duur had ze voortdurend hoofdpijn. Gelukkig dacht de school wel met ons mee, omdat we medisch én alternatief bezig waren.

Maar vanaf januari ging het niet meer en was ze ziek thuis tot aan de grote vakantie. Ze werd ziek van de andere kinderen. Als alle brugklaskinderen bij elkaar waren kreeg ze steeds meer hoofdpijn, ze trok onbewust alle pijnen en zorgen van andere kinderen naar zich toe en liep dan letterlijk over. Om een lang verhaal kort te maken, kinesiologe, daarna andere therapeute, andere school om de brugklas over te doen, en het ging gelukkig steeds beter met haar.

Onze 2e dochter was de volgende….

Lees op mijn 2e blog verder…

Continue reading...